İnsanlık tarihinin en eski sorularından biri olan “uzun hayatın sırrı“, çağdaş tıbbın ve genetiğin yardımıyla gün yüzüne çıkıyor. Cenevre Üniversitesi (UNIGE) Tıp Fakültesi araştırmacıları, 100 yaş üzerindeki bireyler ile 30-60 yaş kümesindeki genç yetişkinlerin kan kıymetlerini karşılaştırarak çarpıcı sonuçlar elde etti. 100 yaşını aşanların biyolojik olarak “farklı yaşlandığını” kanıtlayan çalışma, uzun ömrün yalnızca bir talih değil, kanda taşınan özel bir protein yapısı olduğunu ortaya koydu.
KAN BEDELLERİNDEKİ ‘GENÇLİK’ İZLERİ
Araştırma kapsamında 100 yaş üzerindeki bireylerden alınan kan örneklerinde 724 farklı protein çeşidi tahlil edildi. Elde edilen bilgiler, asırlık çınarların kanında, 30-60 yaş kümesindeki bireylerde bulunanlarla neredeyse birebir özelliklere sahip 37 kritik proteinin varlığını gösterdi. Bu proteinlerin varlığı, bedenin yaşlanma sürecine karşı geliştirdiği doğal bir direnç düzeneği olarak nitelendiriliyor. Bilim insanları, bu biyolojik mirasın yalnızca hayat müddetini değil, ömür kalitesini de direkt belirlediğini vurguluyor.
OKSİDATİF GERİLİM VE ANTİOKSİDAN PARADOKSU
Çalışmanın en şaşırtan bulgusu ise “oksidatif stres” ve “antioksidanlar” ortasındaki ilgi üzerine oldu. Genel tıp kanısının bilakis, 100 yaşını aşan bireylerin bedenlerinde daha az antioksidan protein bulunduğu saptandı. Profesör Karl-Heinz Krause, bu durumu bir paradoks olarak değil, bir verimlilik göstergesi olarak tanımlıyor. Krause’a nazaran, bu bireylerin bedenlerindeki oksidatif gerilim düzeyi doğal olarak o kadar düşük ki, beden bu gerilimi denetim altında tutmak için daha fazla antioksidan üretme muhtaçlığı duymuyor. Bu bulgu, hücre hasarına yol açan hür radikallere karşı bedenin en başından beri korunaklı olduğunu kanıtlıyor.
YAĞ METABOLİZMASI VE DOKULARIN KORUNMASI
Araştırma, 100 yaş üzerindeki bireylerin dokularını gençlik yıllarındaki kadar güçlü tutan protein düzeylerinin de stabil kaldığını gösterdi. Yaş ilerledikçe artması beklenen yağ metabolizmasıyla bağlı proteinlerin bu kümede daha düşük düzeylerde kalması, kalp ve damar sıhhatinin korunmasındaki en büyük etkenlerden biri olarak öne çıkıyor. Ayrıyeten, kan şekerini düzenleyen düzeneklerde rol oynayan DPP-4 proteininin bu bireylerde daha az bulunması, metabolik istikrarın korunmasına yardımcı oluyor.
