Sempozyum öncesinde İstanbul Modern’de düzenlenen basın toplantısında Global Sürdürülebilir Mimarlık Mükafatı Programının Kurucu Lideri Prof. Dr. Jana Revedin ve 2026 mükafatını paylaşan mimarlar; Ye Man, ZSYZ kurucusu (Çin), Doan Thanh Ha, H&P Architects kurucu ortağı (Vietnam), Loreta Castro Reguera ve José Pablo Ambrosi, Taller Capital kurucuları (Meksika), Andreas Kipar, peyzaj mimarı ve kent plancısı, LAND kurucu ortağı (Almanya/İtalya) konuştular. Fransa’da yaptığı projelerle ödül alan Amelia Tavella Architects kurucusu mimar Amelia Tavella ise zoom ile toplantıya katıldı. Bütün projelerin ortak özelliği, mümkün olduğu kadar taş, ahşap üzere doğal gereçler kullanarak insanların tabiat ile içiçe yaşayabileceği, müspet güç veren ferah yapı ve alanlar yaratmaktı.
MSGSÜ’da 2010’da ders de vermiş olan Prof. Dr. Revedin konuşmasında, “Mimarlık dönüşümdür” temasının da çok katmanlı bir kent olan İstanbul ile çok örtüştüğünü söz ederek; “Bu yıl, tertipte birlikte çalıştığımız dört akademik kurumdan biri olan MSGSÜ mesken sahipliğinde İstanbul’dayız, Olağanda her yıl ödül sahiplerini Venedik Bienali’nde ağırlıyoruz. Açılış gününde tüm mimarlık dünyası Venedik’te buluşuyor. Bu kere akademik ortaklarımıza seyahat edelim dedik. İstanbul, birinci denememiz. Ödül sahiplerimizin İstanbul’a gelmekten büyük heyecan duyduklarını görüyorum ve burada olmaktan son derece memnunuz ve gurur duyuyoruz.” dedi.
Gelecek yılın temasını dünyadaki siyasi gelişmeler ve savaşlar nedeniyle “Mimarlık Eşitliktir” olarak açıklayan Prof. Dr. Revedin öncülüğünü yaptığı programın gayesini da şu sözlerle ifade etti: “Cesaret etmek; benimsemeye cüret etmek, uzun yıllardır süregelen paradigmaları sorgulayıp sürdürülebilir değişimler yaratmaya cüret etmek demektir. Aktarmak ise bu bilgiyi birbirimize iletmek, mimarlar, peyzaj mimarları, kent plancıları, dizayncılar ve hatta kuramcılar ortasında paylaşmaktır. Bu sırf bilgiyi değil, tıpkı vakitte kuşkuları ve şimdiki korkuları da paylaşmaktır. Farklı nesillerden, farklı ülkelerden ve kültürlerden geliyoruz. Bu nedenle birbirimize anlatabileceklerimizi, birbirimize nasıl takviye olabileceğimizi paylaşmak son derece değerlidir.”
Aynı vakitte kent plancısı olan Alman mimar Andreas Kipar; İstanbul’un geleceği üzerine görüşlerini şöyle söz etti: “İstanbul sıradan bir kent değil, megakent. Bu yüzden hakikaten çok özel. Fakat son 25 yıldaki pratiğimde öğrendiğim şey şu: Karşı karşıya olduğunuz zorluklara çok güçlü bir halde odaklanmak gerekir. Bilhassa iklim ahengi, kamusal alanlara erişim ve kıyı alanları konusunda. Kıyı alanları, farklı modülleri birbirine yine bağlamak için tahminen de en kıymetli ögelerden biri. Fakat bu, tek tek projelerle değil, büyük bir fikirle yapılmalı. Bu bir proje sıkıntısı değil, bir süreç sıkıntısıdır. Lakin birinin bu süreci başlatması gerekir. Avrupa’da bunun çok hoş bir örneği var: Paris. Paris bunu yapmaya; trafiği azaltarak, yeşili artırarak, insanlara alan açarak ve esasen hoş olan kenti daha yaşanabilir hale getirerek başladı. Bence problem, büyük bir fikirle başlamak ve akabinde çabucak çok sayıda küçük projeyi hayata geçirmek. Fakat bu küçük projelerin hepsi, bir senfoni üzere birebir müziği çalmalı. Bu yüzden bir “şef” gerekir. Çoklukla bu kişi kentin belediye lideridir. Yani bu, küçük bir proje değildir. Bu, gelecekte tabiata uyumlu müspet kentler kurmak için düşünebileceğimiz en büyük projedir.”
