İzmir’de faaliyet gösteren Eğitim Sen, Eğitim-İş, Hürriyetçi Eğitim Sen, Anadolu Eğitim Sen, Eğitimin Gücü Sen, TEÇ-SEN ve Öğretmen Sendikası, Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde bir okulda meydana gelen ve 16 kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan silahlı hücuma ait ortak basın açıklaması yaptı. Bir günlük iş bırakma hareketi gerçekleştiren sendikalar, farklı noktalarda toplanarak Konak SGK binası önünde buluştu ve buradan İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü binasına yürüyüş gerçekleştirdi.
Sendikalar tarafından yapılan ortak açıklamada, kelam konusu akının münferit bir olay değil eğitim sisteminde uzun müddettir devam eden yapısal meselelerin bir sonucu olduğu vurgulanarak, şu sözlere yer verildi:
“ÖFKE, ÜMİTSİZLİK, BUGÜN OKUL KORİDORLARINDA SİLAH SESİ OLARAK YANKILANIYOR”
“Bugün burada hesap sormak için bulunuyoruz. Zira okullar kan gölüne dönüyor, lakin sorumlular hâlâ izlemekle yetiniyor. Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde bir lisede yaşanan silahlı taarruz; ne bir kaza ne de münferit bir olaydır. Bu taarruz, eğitimin ve öğretmenin yıllardır sistemli biçimde değersizleştirildiğinin, gençliğin geleceksizleştirildiğinin ve okulların bile isteye sahipsiz bırakıldığının açık ilanıdır. Bugün eğitim, çocuklarımıza umut vermiyor. Bugün eğitim, gençlerimize gelecek kurdurmuyor. Gençlerimiz hayal kuramıyor, yarına inanamıyor. Zira bu sistem, onları hayata değil; çaresizliğe, öfkeye ve çıkışsızlığa sürüklüyor. Ve işte o öfke, o ümitsizlik, bugün okul koridorlarında silah sesi olarak yankılanıyor.
En inançlı olması gereken yerler olan okullar nasıl oldu da en inançsız alanlara dönüştü? Bilimin, aklın, aydınlanmanın yeri olması gereken okullar, nasıl oldu da çocukların camdan atlayarak canını kurtarmaya çalıştığı yerlere dönüştü? Bu bir çöküştür. Bu, eğitimde güvenlik siyasetinin iflasıdır. Bu, öğretmeni yalnız bırakan, okulu yazgısına terk eden anlayışın yapıtıdır. 10 öğrenci, 4 öğretmen, 1 kantinci ve 1 polis memurunun yaralandığı, çocukların panikle camlardan atladığı bu atak artık ‘münferit’ denilerek geçiştirilemez. Okullar eğitim yuvası olmaktan çıkmış, şiddetin kol gezdiği alanlara dönmüştür. Biz burada bulunan sendikalar olarak yıllardır uyarıyoruz. Daha kısa mühlet evvel öğretmenimiz Fatma Parıltı Çelik katledildiğinde söyledik.
“HİÇBİR İDARE BU SORUMLULUKTAN KAÇAMAZ”
‘Okullarda şiddet artıyor, tedbir alınmazsa daha ağır sonuçlar yaşanacak!’ Pekala ne yaptınız? Hiçbir şey. Ne önemli bir güvenlik siyaseti oluşturuldu, ne rehberlik ve ruhsal takviye güçlendirildi, ne de eğitim işçileri korunabildi. Bugün öğretmenler ders anlatırken can güvenliğini düşünüyor. Bugün öğrenciler okula giderken sağ salim meskene dönebilecek mi diye hesap yapıyor. Bu tabloyu yaratanlar aşikardır. Eğitimi bilimsellikten, laiklikten ve kamusal sorumluluktan koparanlardır. Okulları ideolojik ve piyasacı anlayışlara teslim edenlerdir. Sorumluluk almayanlardır. Şiddetin yalnızca fiziki güvenlik tedbirleriyle engellenemeyeceği de bilinmelidir. Toplumsal eşitsizliklerin derinleştiği, geleceksizliğin yaygınlaştığı, gençlerin eğitim bağıyla zayıfladığı ve dışlandığının olgunlaştığı şartlarda ortaya çıkmaktadır. Buradan bir defa daha açıkça uyarıyoruz: Okullarda güvenlik bir temenni değildir, devletin asli misyonudur. Rehberlik ve ruhsal danışmanlık hizmetleri vitrin süsü değildir, hayati bir gereksinimdir. Öğretmenin ve öğrencinin can güvenliğini sağlayamayan hiçbir idare bu sorumluluktan kaçamaz.
Eğer bir öğretmenin, bir öğrencinin daha saçının teline ziyan gelirse, bunun siyasi ve idari sorumluları aşikardır. İşte bu yüzden buradayız. İşte bu yüzden artık kâfi diyoruz. Yaşanan bu hücum ‘Güvenli okul, sağlıklı eğitim istiyoruz’ talebimizin ne kadar hayati olduğunu bir defa daha gözler önüne sermiştir. Biz bu ülkenin eğitim işçileri olarak sadece eleştirmiyoruz; tahlil üretiyoruz, yol gösteriyoruz, sorumluluk alıyoruz. Aylar değil, yıllardır söylüyoruz: Okullarda güvenlik tesadüfe bırakılamaz. Takımlı güvenlik görevlisinden rehberlik hizmetlerine, psikososyal dayanaktan sağlıklı beslenmeye kadar lisana getirdiğimiz tüm talepler; yalnızca fiziki uygunlaştırma talepleri değildir. Bunlar, öğretmenin can güvenliğini, meslek onurunu ve öğrencinin ömür hakkını muhafaza çabasıdır. Buradan bir sefer daha, altını çizerek taleplerimizi kamuoyuna ve bu Bakanlığa ilan ediyoruz: Okullarda revir ve sıhhat vazifelisi bulunmalıdır. Okul girişlerinde takımlı güvenlik vazifelisi görevlendirilmeli, girişlerde kontrol sağlanmalıdır.
“SUSMAYACAĞIZ, ALIŞMAYACAĞIZ, NORMALLEŞTİRMEYECEĞİZ”
Okullarda kâfi sayıda takımlı paklık çalışanı görevlendirilmelidir. Her öğrenci için fiyatsız, sağlıklı okul yemeği ve pak içme suyu sağlanmalıdır. Her okula rehber öğretmen atanmalı, öğrenci sayısına nazaran rehber öğretmen sayısı artırılmalıdır. Rehber öğretmenlerin raporları dikkate alınmalıdır. Ülkemizdeki toplumsal hizmetler sistemi geliştirilmeli ve okullarla toplumsal hizmetler ortasında alaka kurulmalıdır. CİMER üzerinden öğretmenler üzerinde kurulan baskıya son verilmelidir. Kalabalık sınıflar azaltılmalı, yeni okul binaları ve derslikler yapılmalıdır. Sanat ve spor dersleri güçlendirilmeli, okul kadroları ve sanat kulüpleri yaygınlaştırılmalıdır. Tüm okullar TSE güvenlik ve fiziki şart standartlarına uygun hâle getirilmelidir. Bu talepler lütuf değil, en temel haktır. Bu talepler ertelenemez, görmezden gelinemez.
Bir kere daha söylüyoruz: Okulları inançsız bırakanlar, bu tablonun sorumluluğundan kaçamaz. Biz buradayız, takipçisiyiz ve bu çabadan geri adım atmayacağız. Gelin, artık kâfi diyelim! Gelin, çocuklarımızın ve meslektaşlarımızın hayatı için omuz omuza duralım. Gelin, çocuklarımıza inançsız okullar değil, umut vadeden bir gelecek bırakalım. Gelin, eğitimi şiddetten, karanlıktan ve çaresizlikten birlikte kurtaralım! Burada bulunan eğitim sendikaları olarak bir kere daha haykırıyoruz. Susmayacağız, alışmayacağız, normalleştirmeyeceğiz. Eğitimde şiddete karşı gerçek, somut ve acil tedbirler alınana kadar gayretimiz sürecek.”
Sendika üyeleri, basın açıklamasının akabinde yarım saatlik oturma hareketi gerçekleştirdi.
